Rúas molladas,
espellos de luz fría.
A chuvia deixa nelas
calada a melancolía.
espellos de luz fría.
A chuvia deixa nelas
calada a melancolía.
Aló enriba, dourado,
nun curuto ou campanario,
o galo vixía,
inmóbil e calado.
nun curuto ou campanario,
o galo vixía,
inmóbil e calado.
E pasa unha dona
cunha estrela na man:
o seu móbil prendido,
allea ao cristalán
da rúa que chora
sen poder falar.
O galo de ouro
míraa pasar.
cunha estrela na man:
o seu móbil prendido,
allea ao cristalán
da rúa que chora
sen poder falar.
O galo de ouro
míraa pasar.
